İmâm-ı Gazâlî Hazretleri'nden:

İyi bil ki, bir gün; gece ve gündüzü ile yirmi dört saattir. Kıyâmet günü insanoğlunun önüne her gün için yirmi dört tane kapalı kutu getirilir. Kutunun birini açıp, o saatte yaptığı amellerin mükâfâtı olarak, içinin nur ile dolu olduğunu görünce, Allâh'ın lütfunu düşünerek kul öyle sevinir ki, bu sevinci cehennem halkı arasında pay-laşılsa, cehennemin acısını duymaz olurlardı.

İkinci kutuyu açtığında, bundan karanlık ve pis kokular çıkar ki, bu da isyân ile geçirdiği saattir. Buna da öyle üzülür ki, eğer bu üzüntü cennet halkına dağıtılsaydı, kederlerinden cennetin zevkini kaybederlerdi.

Üçüncü bir kutu daha açılır ki içi tamamen boştur. Bu da uyku veya mübah şeylerle geçirdiği saattir. Fakat küçük bir hayrın ecrine dahi şiddetle ihtiyaç duyulan o günde, imkânı olduğu hâlde büyük bir kazancı kaybeden tüccarın zararı gibi ye hattâ çok daha fazla yanar ve o saati boşa geçirmesinin acısıyla kıvranır.


Bu kadar zarar ve aldanma sana kâfîdir.

O hâlde "Ey nefsimi Fırsat eldeyken sandığını iyi doldur, sakın boş bırakma. Tembelliğe düşme, sonra yüksek derecelerden düşersin."